مصطفى النوراني الاردبيلي

64

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

مىدانند . « 1 » اسم : آفتابگردان را به انگليسى : Sun Flower به لاتينى : Indicum Haliotropium و Hallianthus Annuus به عربى : حتوه ، به يونانى : آذريون ، طيلاون ، قيواطنا و سطراويقون ، به فارسى : گل آفتاب‌پرست و آذرگون ، به سانسكريت : كپوتونكا ، وردا ، ارك بهكتا ، سورچلا و مندوكى و به هندى : يرهم سونچلى ، سونچلى و سورج مكهى مىنامند . « 2 » آفتابگردان را به عربى نيز : عباد الشمس . به لاتينى : Helianthus Annvus به انگليسى : Sun Flower , Larabell , Garden Sun Flower , Common Sun Flower به فرانسه : Tournesol : Grand Soleil , Fleur Du Soleil , Helianthe Annuel به آلمانى : Sonnenkrone , Sonnenblume و به ايتاليائى : Sole , Girasole , Mirasole مىگويند . « 3 » مزاج : مزاج آذرگون در درجه سوم گرم و خشك است . « 4 » مزاج آن در درجه دوم گرم و خشك مىباشد . « 5 » تركيب شيميائى : روغن فشار اول كه بدون مداخله گرما به دست مىآيد ، رنگ زرد روشن ، طعم ملايم و بوى مطبوع دارد ، ولى روغن‌هايى كه تحت اثر حرارت به دست مىآيد ، داراى رنگ تيره و بوى مشخص مىباشد . روغن آفتابگردان ، داراى 57 درصد لينولئين ، 33 درصد

--> ( 1 ) - صيدنه ، ج 2 ، ص 744 . ( 2 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 150 ؛ محيط اعظم ، ج 1 ، ص 97 ؛ فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 70 . ( 3 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 201 . ( 4 ) - قانون ، ج 2 ، ص 65 . ( 5 ) - قرابادين كبير ، ص 47 .